Bazen o kadar çok sıkılıyorum ki of yani.Sıkılmam yapacak işim olmadığından mı hayır değil. Yapacak şeyim çok şuan ama ben napıyorum yatağımdan popomu sadece temel gereksinimler için kaldırıyorum. Nette yapacağım işimde çok ama ben onun yerine boş boş bloglarda geziyorum. Bazen ben bile benden nefret ederken insanlar nasıl çeksin beni. Çok arkadaşımın olmaması da bunun ispatı sanırım.
Pazar günlerinden nefret ediyorum herkes meşgul herkesin yapacağı bir işi ve buna enerjileri var.Bense yatağıma yatıp kendimi terkedilmiş hissediyorum sadece.
Kara kara düşünüyorum.Mart ayını sevmiyorum. Sevdiceğin arkadaşlarının doğum günleri bu ayda ve hiç bir doğum gününü gidelim eğlenelim sonra evlerimize dağılalım şeklinde kutlamıyorlar. İlla sabahlara kadar eğlenip aynı evde kalacaklar erkekli kızlı. Bende gidemiyorum.Onun o cıvık kızlarla evde kalmasından nefret ediyorum nefrettttt. Kabus gibi bu ay nasıl geçecek hiç bilmiyorum. Çok üzülüyorum:(
iÇ BOŞALMASINI OKUDUNUZ TEŞEKKÜRLER.

