Yani bunun olacağını biliyordum,günlerdir kendimi hazırlamaya çalıştım.
Dünde otobüste yanına giderken çok sakindim,iyi hazırlanmıştım bu sefer ağlamayacaktım.
3 aycık sonra dönecekti,ağlayıp onu da üzmeyecektim çoooook sakindim.
Ama.. Öyle olmadı.
O'na sarılıp kokusunu duyar duymaz ağlamaya başladım.
Dönene kadar da durup durup ağladım.
Gözlerine bakıyorum ağlıyorum,elini tutuyorum ağlıyorum,öpüyorum ağlıyorum.
Çok üzdüm onu da biliyorum ama bu sefer çok zor geldi ayrılmak ya.
Biz bu sene altın yılımızı yaşadık resmen.
Geçen sene de çok üzülmüştüm ama çok kavgalarımız olmuştu uzaklaşırsa hem özler değerimi anlar falan diye düşünmüştüm.
Bu sene kavga da etmeyince gitmesin istedim.
Bütün gün bencilce davranıp gitme deyip durdum.Ama gitmek zorundaydı ve gitti:(
Şimdi kara kara 3 ay nasıl geçecek diye düşünüyorum. O yokken herşey eksik..
Şimdi haline şükret diyenler olacak. Tabiki şükür buna da şükür.. Ben onu 3 yıl uzaktan sevdim şimdi hiç özlem olmasın istiyorum ondan ama evlenene kadar özlemeye mahkumuz:S
ALLAH kimseyi sevdiğinden ayırmasın canım izleyicim. Rapunzeliçe sevdiklerinizle beraber hep mutlu olmanızı diler ve de sizi öperrr..
